॥ गोपीगीतम् ॥ Gopi Geet

Posted by admin 28/02/2016 0 Comment(s) Astrology,Mantras,

॥ गोपीगीतम् ॥ Gopi Geet

 गोप्य ऊचुः ।

 जयति तेऽधिकं जन्मना व्रजः

श्रयत इन्दिरा शश्वदत्र हि ।

दयित दृश्यतां दिक्षु तावका-

स्त्वयि धृतासवस्त्वां विचिन्वते ॥ १॥

gopya ūcuḥ

jayati te ‘dhikaṁ janmanā vrajaḥ

śrayata indirā śaśvad atra hi

dayita dṛśyatāṁ dikṣu tāvakās

tvayi dhṛtāsavas tvāṁ vicinvate

 

शरदुदाशये साधुजातस-

त्सरसिजोदरश्रीमुषा दृशा ।

सुरतनाथ तेऽशुल्कदासिका

वरद निघ्नतो नेह किं वधः ॥ २॥

 śarad-udāśaye sādhu-jāta-satsarasijodara-

śrī-muā dśā

surata-nātha te ‘śulka-dāsikā

vara-da nighnato neha ki vadha

 

विषजलाप्ययाद्व्यालराक्षसा-

द्वर्षमारुताद्वैद्युतानलात् ।

वृषमयात्मजाद्विश्वतोभया-

दृषभ ते वयं रक्षिता मुहुः ॥ ३॥

via-jalāpyayād vyāla-rākasād

vara-mārutād vaidyutānalāt

vṛṣa-mayātmajād viśvato bhayād

ṛṣabha te vaya rakitā muhu

 

न खलु गोपिकानन्दनो भवा-

नखिलदेहिनामन्तरात्मदृक् ।

विखनसार्थितो विश्वगुप्तये

सख उदेयिवान्सात्वतां कुले ॥ ४॥

na khalu gopīkā-nandano bhavān

akhila-dehinām antarātma-dk

vikhanasārthito viśva-guptaye

sakha udeyivān sātvatā kule

 

विरचिताभयं वृष्णिधुर्य ते

चरणमीयुषां संसृतेर्भयात् ।

करसरोरुहं कान्त कामदं

शिरसि धेहि नः श्रीकरग्रहम् ॥ ५॥

viracitābhaya vṛṣṇi-dhūrya te

caraam īyuā saster bhayāt

kara-saroruha kānta kāma-da

śirasi dhehi na śrī-kara-graham

 

व्रजजनार्तिहन्वीर योषितां

निजजनस्मयध्वंसनस्मित ।

भज सखे भवत्किङ्करीः स्म नो

जलरुहाननं चारु दर्शय ॥ ६॥

vraja-janārti-han vīra yoitā

nija-jana-smaya-dhvasana-smita

bhaja sakhe bhavat-kikarī sma no

jalaruhānana cāru darśaya

 

प्रणतदेहिनां पापकर्शनं

तृणचरानुगं श्रीनिकेतनम् ।

फणिफणार्पितं ते पदाम्बुजं

कृणु कुचेषु नः कृन्धि हृच्छयम् ॥ ७॥

 praata-dehinā pāpa-karaa

tṛṇa-carānuga śrī-niketanam

phai-phaārpita te padāmbuja

kṛṇu kuceu na kndhi hc-chayam

 

मधुरया गिरा वल्गुवाक्यया

बुधमनोज्ञया पुष्करेक्षण ।

विधिकरीरिमा वीर मुह्यती-

रधरसीधुनाऽऽप्याययस्व नः ॥ ८॥

madhurayā girā valgu-vākyayā

budha-manojnayā pukarekaa

vidhi-karīr imā vīra muhyatīr

adhara-sīdhunāpyāyayasva na

 

तव कथामृतं तप्तजीवनं

कविभिरीडितं कल्मषापहम् ।

श्रवणमङ्गलं श्रीमदाततं

भुवि गृणन्ति ते भूरिदा जनाः ॥ ९॥

tava kathāmta tapta-jīvana

kavibhir īita kalmaāpaham

śravaa-magala śrīmad ātata

bhuvi gṛṇanti ye bhūri-dā janā

 

प्रहसितं प्रिय प्रेमवीक्षणं

विहरणं च ते ध्यानमङ्गलम् ।

रहसि संविदो या हृदिस्पृशः

कुहक नो मनः क्षोभयन्ति हि ॥ १०॥

 prahasita priya-prema-vīkaa

viharaa ca te dhyāna-magalam

rahasi savido yā hdi spśa

kuhaka no mana kobhayanti hi

 

चलसि यद्व्रजाच्चारयन्पशून्

नलिनसुन्दरं नाथ ते पदम् ।

शिलतृणाङ्कुरैः सीदतीति नः

कलिलतां मनः कान्त गच्छति ॥ ११॥

calasi yad vrajāc cārayan paśūn

nalina-sundara nātha te padam

śila-tṛṇākurai sīdatīti na

kalilatā mana kānta gacchati

 

दिनपरिक्षये नीलकुन्तलै-

र्वनरुहाननं बिभ्रदावृतम् ।

घनरजस्वलं दर्शयन्मुहु-

र्मनसि नः स्मरं वीर यच्छसि ॥ १२॥

dina-parikaye nīla-kuntalair

vanaruhānana bibhrad āvtam

ghana-rajasvala darśayan muhur

manasi na smara vīra yacchasi

 

प्रणतकामदं पद्मजार्चितं

धरणिमण्डनं ध्येयमापदि ।

चरणपङ्कजं शन्तमं च ते

रमण नः स्तनेष्वर्पयाधिहन् ॥ १३॥

 praata-kāma-da padmajārcita

dharai-maṇḍana dhyeyam āpadi

caraa-pakaja śantama ca te

ramaa na stanev arpayādhi-han

 

सुरतवर्धनं शोकनाशनं

स्वरितवेणुना सुष्ठु चुम्बितम् ।

इतररागविस्मारणं नृणां

वितर वीर नस्तेऽधरामृतम् ॥ १४॥

surata-vardhana śoka-nāśana

svarita-veunā suṣṭhu cumbitam

itara-rāga-vismāraa nṛṇā

vitara vīra nas te ‘dharāmtam

 

अटति यद्भवानह्नि काननं

त्रुटिर्युगायते त्वामपश्यताम् ।

कुटिलकुन्तलं श्रीमुखं च ते

जड उदीक्षतां पक्ष्मकृद्दृशाम् ॥ १५॥

 aati yad bhavān ahni kānana

trui yugāyate tvām apaśyatām

kuila-kuntala śrī-mukha ca te

jaa udīkatā pakma-kd dśām

 

पतिसुतान्वयभ्रातृबान्धवा-

नतिविलङ्घ्य तेऽन्त्यच्युतागताः ।

गतिविदस्तवोद्गीतमोहिताः

कितव योषितः कस्त्यजेन्निशि ॥ १६॥

 pati-sutānvaya-bhrāt-bāndhavān

ativilaghya te ‘nty acyutāgatā

gati-vidas tavodgīta-mohitā

kitava yoita kas tyajen niśi

 

रहसि संविदं हृच्छयोदयं

प्रहसिताननं प्रेमवीक्षणम् ।

बृहदुरः श्रियो वीक्ष्य धाम ते

मुहुरतिस्पृहा मुह्यते मनः ॥ १७॥

 rahasi savida hc-chayodaya

prahasitānana prema-vīkaam

bhad-ura śriyo vīkya dhāma te

muhur ati-sphā muhyate mana

 

व्रजवनौकसां व्यक्तिरङ्ग ते

वृजिनहन्त्र्यलं विश्वमङ्गलम् ।

त्यज मनाक् च नस्त्वत्स्पृहात्मनां

स्वजनहृद्रुजां यन्निषूदनम् ॥ १८॥

 vraja-vanaukasā vyaktir aga te

vjina-hantry ala viśva-magalam

tyaja manāk ca nas tvat-sphātmanā

sva-jana-hd-rujā yan niūdanam

 

यत्ते सुजातचरणाम्बुरुहं स्तनेष

भीताः शनैः प्रिय दधीमहि कर्कशेषु ।

तेनाटवीमटसि तद्व्यथते न किंस्वित्

कूर्पादिभिर्भ्रमति धीर्भवदायुषां नः ॥ १९॥

 yat te sujāta-caraāmburuha staneu

bhītā śanai priya dadhīmahi karkaśeu

tenāavīm aasi tad vyathate na ki svit

kūrpādibhir bhramati dhīr bhavad-āyuā na

 

इति श्रीमद्भागवत महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां

दशमस्कन्धे पूर्वार्धे रासक्रीडायां गोपीगीतं नामैकत्रिंशोऽध्यायः ॥

iti śrīmadbhāgavata mahāpurāe pāramahasyā sahitāyā

daśamaskandhe pūrvārdhe rāsakrīā gopīgīta nāmaikatriśo’dhyāya ||

Leave a Comment